1. برای پرورش دهندگان ماهی آب شیرین: حل مشکل "بازده بالا اما راندمان کم": قبلاً پرورش دهندگان ماهی آب شیرین با یک چالش بزرگ روبرو بودند - ماهی به سرعت رشد می کرد اما به دلیل هزینه های بالای خوراک نمی توانست قیمت خوبی را بدست آورد. استفاده از ماشینهای کوچک برای تهیه خوراک منجر به رشد کند ماهی شد. خرید خوراک آماده به ازای هر کیلوگرم 2 یوان گرانتر بود و برای یک استخر ماهی صد جریب، سالانه 200000 یوان اضافی هزینه داشت. در حال حاضر، خوراک خط تولید بسیار ارزانتر است، عمدتاً از آرد ذرت و کنجاله سویا تشکیل شده است، و تنها 3 یوان در هر کیلوگرم هزینه دارد و 30 درصد در مقایسه با خرید خوراک آماده صرفهجویی میکند. علاوه بر این، خوراک نیمه شناور است، و اطمینان حاصل می کند که ماهی همه آن را بدون ضایعات مصرف می کند و منجر به رشد سریع تر و ورود زودتر به بازار می شود. سود هر هکتار از 2000 یوان به 4000 یوان افزایش یافته است و واقعاً "بازدهی بالا و راندمان بالا" برای کشاورزان حاصل می شود - این ملموس ترین مزیت است.
2. برای صنعت ماهی آب شیرین: ترویج "برندینگ": قبلاً ماهی کپور از استخرهای ماهی متفاوت از نظر اندازه و کیفیت گوشت متفاوت بود و ایجاد یک برند غیرممکن بود. خط تولید خوراک را استاندارد می کند. به عنوان مثال، ماهی کپور در همان منطقه با خوراک "50٪ آرد ذرت + 25٪ کنجاله سویا + 25٪ پودر ماهی" تغذیه می شود و در نتیجه اندازه و گوشت سفت یکنواخت می شود. این امکان ایجاد یک نام تجاری "XX Grass Carp" را فراهم می کند و قیمت خرید را تا 15٪ افزایش می دهد و آن را نسبت به فروش جداگانه سودآورتر می کند. این امر صنعت ماهی آب شیرین را از «فروش مواد خام» به «فروش برندها» تغییر میدهد و در نتیجه ارزش افزوده بالاتری به همراه دارد – این اهمیت ارتقاء صنعتی است.
3. برای مردم عادی: اطمینان از تامین غذای پایدار و مقرون به صرفه تر کردن ماهی: ماهی های آب شیرین 70 درصد از مصرف ماهی مردم را تشکیل می دهند. پیش از این، کمبود خوراک منجر به کاهش تولید و افزایش قیمت در فصل بارندگی می شد. اکنون خط تولید تامین خوراک را تضمین می کند و تولید ماهی آب شیرین را دو برابر می کند. حتی در طول فصل بارندگی، عرضه در بازار ماهی کپور و کپور چلیپایی بدون وقفه باقی میماند و قیمتها بین 8 تا 10 یوان در هر کیلوگرم تثبیت میشود. مردم می توانند هر روز ماهی بخرند - این مستقیم ترین فایده برای امرار معاش آنهاست.
4. برای مناطق روستایی: ایجاد اشتغال و کمک به احیای روستایی: توسعه خط تولید، صنایع بالادستی و پایین دستی در روستاها را به حرکت در می آورد. مواد خام مورد نیاز ذرت و کنجاله سویا است که کشاورزان محلی را تشویق می کند. خط تولید مستلزم بهره برداری و نگهداری از کارگران است که فرصت های شغلی در مناطق روستایی را فراهم می کند. پس از کسب درآمد کشاورزان، حمل و نقل، بسته بندی و سایر صنایع روستا را به حرکت در می آورد. یک خط تولید می تواند اقتصاد یک روستا را فعال کند که برای احیای روستا اهمیت زیادی دارد.
درباره ما
بازدید مشتری
گواهی افتخار
